Optymalizacja Dawka śmiertelna przyjętego promieniowania zasadniczo zależy od stopnia skomplikowania budowy organizmu – im mniej skomplikowany, tym dawka może być większaPawłowski B.: Testy podstawowe w radiologii zabiegowej. Konferencja Inspektorów Ochrony Radiologicznej 2013.
Organizm Dawka [Gy] LD50 Wirusy 1000 Ameba 1000 Osa 1000 Wąż 800 Ślimak 200 Nietoperz 150 Szczur 8 Człowiek 5
Ryzyko niebezpieczeństwa ze strony promieniowania dla człowieka pojawia się w przypadku znaczącego przekroczenia maksymalnych dawek. Głównie zwiększa się zachorowalność na białaczkę oraz inne choroby nowotworowe, a także problemy z narządem wzroku (zaćma) oraz zmiany skórne (nawet prowadzące do martwicy).
W przypadku konieczności wykonania większej liczby zdjęć istnieją różne metody ograniczania ekspozycji. Polegają one głównie na ograniczaniu powierzchni narażonego obszaru, obrazowaniu tylko najistotniejszych struktur oraz osłanianiu istotnych narządów znajdujących się w sąsiedztwie badanego obszaru, np. narządów rodnych w czasie RTG kręgosłupa.
Optymalizacja ochrony przed promieniowaniem nie polega na ograniczaniu otrzymywanej dawki do minimum, kosztem jakichkolwiek innych czynników. Zgodnie z zasadą ALARA (z ang.