W 1749 d’Éon ukończył Collège Mazarin w Paryżu i rozpoczął służbę w administracji. W 1758 został mianowany królewskim cenzorem historii i literatury.

W wolnych chwilach wprawiał się w szermierce. Był drobny, delikatny, ale za to sprytny. Zwinności fizycznej dorównywała bystrość umysłu. Wyróżniał się erudycją i inteligencją.

Pewnego dnia d’Eon założył się z przyjaciółmi, że przebierze się za kobietę i będzie ją udawał tak dobrze, że na żart nabierze się nawet Madame Pompadour, kochanka Ludwika XV. D’Eon wygrał zakład, oklaskiwał go nawet król, który był zachwycony metamorfozą. Zdolności te w połączeniu z doskonałą mimiką oraz andrygonicznymi, jak niektórzy zwracają uwagę, cechami fizycznymi sprawiły, że d’Eon świetnie sprawił się jako szpieg – jeden z trzydziestki tajnych agentów Le Secret du Roi. Dołączył do niego w 1756. Realizował wyłącznie zlecenia królewskie, często bez wiedzy ministrów i wbrew oficjalnej polityce międzynarodowej.