Po wojnie i rozwiązaniu 2 Korpusu pozostał na emigracji. Resztę życia spędził w Londynie.
Stopień majora otrzymał 15 sierpnia 1956 r. Zarządzeniem Prezydenta RP (na emigracji) z dnia 19 sierpnia 1964 r. został mianowany podpułkownikiem. Zmarł 3 marca 1978 r. Pochowany został na cmentarzu Gunnersbury (kwatera CB).
Żona Janina z Olszewskich, córka Stanisława i Marii z Przybylskich. Ze związku Janiny i Stefana Bogusławskich zrodził się syn Stanisław (ur. 1929), który z Janiną Plisiecką ma córkę Annę Bogusławską (ur. 1959)R. Bogusławski, Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku, WTN, Wieluń 2020, s. 279-282..
Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (dwukrotnie: 1920, 1944) Srebrny Krzyż Zasługi Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino nr 22042 Gwiazda za Wojnę 1939–1945 (Wielka Brytania) Gwiazda Italii (Wielka Brytania) Medal Króla Jerzego VI (Wielka Brytania)
Zobacz też Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja
Przypisy
Bibliografia K. Skłodowski, 3. Pułk Szwoleżerów Mazowieckich im. płk. Jana Kozietulskiego, Suwałki 2004. J. Pięta, W. K. Roman, M. Szczurowski, Polacy internowani na Litwie 1939–1940, Warszawa 1997. R. Bogusławski, Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja.