Rajmund III z Trypolisu (ur. 1140, zm. 1187) – hrabia Trypolisu od 1152 do 1187. Jedna z najwybitniejszych postaci okresu krucjat.

Syn Rajmunda II i Hodierny (córki króla Jerozolimy, Baldwina II). W 1164 został pojmany przez Nur ad-Dina i uwolniony dopiero w 1174. W tym czasie Amalryk I rządził Hrabstwem Trypolisu jako regent. Rajmund III z kolei dwukrotnie został regentem Królestwa Jerozolimskiego w okresie 1174–1177 oraz 1185–1186.

Jako jedyny z arystokracji Królestwa Jerozolimskiego cieszył się szacunkiem Sułtana Saladyna. W 1187 pozwolił synowi Saladyna na przemarsz z 20-tysięczną armią przez swoje ziemie, pod warunkiem, że Saraceni przejdą przez nie w dzień. Jego pozwolenie zlekceważył mistrz templariuszy – Gérard de Ridefort, który w bitwie u źródeł Cresson zaatakował przeważające siły Saracenów.