Kapituła liczyła około 250 osób, wśród których byli scholastyk (przewodniczący szkoły katedralnej), kantor (przełożony chóru), kustosz (opiekujący się skarbcem katedralnym) i skarbnik (camerarius, zarządzający finansami). Około 1200 roku obok katedry powstał kościół parafialny pw. św. Jana, który swoją funkcję pełnił do 1633 roku, kiedy przejęła go gmina protestancka. Około 1180 roku powstał południowy portal kościoła św. Serwacego, o cechach gotyckich; w tym stylu w XIV i XV wieku powstały m.in. kaplice boczne, krużganki i sklepienie nawy głównej. W 1556 roku masyw zachodni otrzymał trzecią wieżę umieszczoną pomiędzy wieżami romańskimi.
W okresie rewolucji francuskiej dokonano kasaty kapituły, a świątynię zamieniono na stajnię dla koni i arsenał. W 1804 roku przywrócono sakralną funkcję świątyni, jednak kościół stał się jedynie siedzibą parafii podporządkowanej diecezji Liège. W latach 1866–1900 miały miejsce dwie restauracje kościoła i zabudowań monasterium kanonickiego, prowadzone przez Pierre'a Cuypersa, połączone z przywróceniem średniowiecznego charakteru założenia. Po zniszczeniach po pożarze w 1955 roku usunięto część elementów neoromańskich i neogotyckich, głównie w wystroju wnętrza. Ostatni generalny remont kościoła miał miejsce w latach 1981–93.