Zegar Ktesibiosa Jednym z pierwszych i bardziej znanych konstruktorów urządzeń wykorzystujących wodę był Ktesibios (285–228 p.n.e.), niestety jego publikacje nie zachowały się. Skonstruował on zegar wodny poprzez zastosowanie układu trzech naczyń. Woda z pierwszego naczynia spływała szybciej niż z drugiego, nadmiar wody z drugiego naczynia przelewał się, dzięki temu drugie naczynie było cały czas pełne, tworząc samoczynny regulator przepływu wody, co pozwoliło uzyskać stałą prędkość przepływu wody do trzeciego naczynia. W innych konstrukcjach na wodzie w drugim zbiorniku unosił się pływak zamykający dopływ, gdy osiągnęła ona odpowiedni poziom. Woda spływała do trzeciego naczynia, w którym znajdował się pływak, który wznosił się wraz z podnoszącym się poziomem wody. Na pływaku umieszczona była figurka, która wskazywała na obracającym się bębnie czas. Gdy na koniec dnia zbiornik napełnił się, opróżniał się poprzez syfon lub pływający zawór w dnie naczynia (identycznie jak w spłuczkach ubikacji). Starożytni Grecy i Rzymianie dzielili dzień na dwanaście godzin od wschodu do zachodu słońca;