Specjalnym typem tłumika smyczkowego jest tulejka służąca do eliminowania wilczych tonów w wiolonczeli.
W instrumentach klawiszowych tłumikiem nazywane są również poduszeczki z filcu w mechanizmie młoteczkowym, których zadaniem jest tłumienie dźwięku po zwolnieniu klawisza.
Wykorzystanie thumb|Brzmienie trąbki z tłumikiem typu thumb|Muzyk jazzowy modulujący barwę trąbki tłumikiem Tłumiki w instrumentach smyczkowych i dętych blaszanych wykorzystywane są co najmniej od XVII wieku. W 1637 francuski teoretyk muzyki Marin Mersenne opisał je w swoim kompedium muzycznym . W 1607 Claudio Monteverdi wykorzystał tłumik dla trąbki renesansowej, znanej wówczas jako , w operze Orfeusz. W 1686 Jean-Baptiste Lully wykorzystał tłumik smyczkowy w II akcie opery Armida, a w 1787 Mozart – w trzeciej części . W instrumentach dętych drewnianych (np. w oboju, fagocie, klarnecie) tłumienie za pomocą tkaniny lub drewnianego czopa wetkniętego w czarę głosową odnotowano po raz pierwszy w XVIII wieku. W XX wieku, muzycy jazzowi wprowadzili szeroką gamę tłumików oraz technik artykulacyjnych dla instrumentów dętych blaszanych.