Carl Julius Peterson (ur. 1852 w Bydgoszczy, zm. 1935 we Wrocławiu) – burmistrz Bydgoszczy (1881–1889).
Życiorys Urodził się 19 grudnia 1852 r. w Bydgoszczy. Był synem Ernsta Emila Petersona, bydgoskiego notariusza, i Elise z domu Bischoff. Pochodził ze znanej rodziny osiadłej w mieście w końcu XVIII wieku. Jego dziadkiem był Ernst Conrad Peterson, inspektor Kanału Bydgoskiego, a ojciec w latach 1840–1844 był nadburmistrzem Bydgoszczy.
Po ukończeniu szkoły miejskiej kontynuował naukę w Gimnazjum Fryderyka Wilhelma w Bydgoszczy, gdzie w 1871 r. złożył egzamin dojrzałości. Następnie odbył studia prawnicze. Powrócił do Bydgoszczy w 1878 r. w stopniu referendariusza sądu apelacyjnego.
W 1881 r. zwyciężył w wyborach II burmistrza Bydgoszczy. Obowiązki swoje objął z dniem 6 października 1881 r. W tym czasie funkcję nadburmistrza i szefa administracji pełnił Julius Bachmann. W okresie ich rządów Bydgoszcz przeżywała intensywny rozwój gospodarczy. Małe niegdyś warsztaty rzemieślnicze stały się znaczącymi zakładami przemysłowymi. Rozwijało się budownictwo. Wzniesiono wówczas kilka gmachów szkolnych. Bydgoszcz zyskała trzy regionalne połączenia kolejowe z Chełmżą, Żninem i Koronowem. Peterson zainteresował się również działalnością władz miasta w zakresie opieki społecznej. Przewodniczył miejskiemu dyrektorium ds.