Życie Dorastała we wsi Loški Potok w Wewnętrznej Krainie, który w owym czasie uchodził za jeden z najbiedniejszych, najbardziej odizolowanych i zacofanych w Słowenii. Dzieciństwo było najsmutniejszym okresem jej życia. Uzależniony od alkoholu ojciec znęcał się nad żoną i trójką dzieci. Z powodu uwłaczających warunków życia oraz pragnienia poznania samodzielnego życia opuściła rodzinne strony i przeprowadziła się do Lublany. Tam znalazła tymczasowe zatrudnienie w kancelarii adwokackiej polityka Ivana Šusteršiča. Wkrótce się przeniosła do Triestu, gdzie została zatrudniona w redakcjach czasopism Edinost i Slovenka. Później przeniosła się do Berna, tamże jako wolna słuchaczka uczęszczała na wykłady uniwersyteckie. W latach 1890–1907 mieszkała w Pradze. Podczas swojego pobytu w tym mieście była konsultantką literacką czasopisma Prežihovi Voranc oraz rozpoczęła redagowanie poczytnego rodzinnego miesięcznika Domači prijatelj (1904) trafiającego pod strzechy większości słoweńskich domostw.
Okres praski wiąże się również znaczącymi zmianami w życiu osobistym pisarki, tutaj urodziła swoją pierwszą córkę Vladę i wyszła za mąż za jej ojca, chorwackiego modernistycznego poetę Vladimira Jelovška.