Współpracowała z Atelier Artistique Polonais prowadzonym przez Stefanię Łazarską, która w Paryżu otworzyła pracownie, gdzie artyści projektowali przedmioty sztuki stosowanej, głównie szmaciane lalki inspirowane literaturą i polskim folklorem. Zofia specjalizowała się w księżniczkach. Po zakończeniu pierwszej wojny światowej odbyła wiele podróży artystycznych (na południe Francji, do Hiszpanii, Tunisu, Algierii, Włoch). Swoje prace wystawiała m.in. w: Zachęcie, Muzeum Crillon, paryskim Salonie Niezależnych w Tuileries, Salonach JesiennychKalendarz Fundacji Kultury i Dziedzictwa Ormian Polskich na rok 2019.. Jej prace prezentowane były również w Belgii i HolandiiNota biograficzna Zofii Piramowicz na stronie artinfo.pl.. Dorobek artystyczny oblicza się na ok. 420 obrazów, akwareli i ilustracji.
Zmarła w Clichy i pochowana została na cmentarzu Père-Lachaise w Paryżu. Jej symboliczny grób znajduje się na Starych Powązkach w Warszawie. Po jej śmierci prace trafiły do rodziny Malhomme w Warszawie.
W 1972 w Muzeum Etnograficznym w Krakowie miała miejsce jej pośmiertna, monograficzna wystawa pt.