Historia Miejscowość i okolice były jednak zasiedlone wcześniej niż odnotowały to zachowane zapisy historyczne. Na terenie parku miejskiego w Lwówku odkryto m.in. cmentarzysko szkieletowe i ciałopalne z wczesnego i późnego okresu rzymskiego z okresu kultury wielbarskiej. Około 0,12 km na południowy wschód od miasta odkryto także skarb z późnego podokresu rzymskiego, a w pobliżu miasta inne znaleziska z późnego i młodszego podokresu rzymskiego, a także z epoki kamienia.
Na terenie obecnego miasta Lwówek znajdowały się w średniowieczu dwie miejscowości, które były lokowane na prawie polskim miasto Wojszyno oraz wieś, a później przedmieście Wojszyna – Więcewojszyno. Prawa miejskie zostały nadane miejscowości Wojszyno przez króla Władysława II Jagiełłę 1 października 1414, na prośbę wojewody poznańskiego oraz starosty generalnego wielkopolskiego Sędziwoja Ostroroga. Król Polski przebywał wówczas w obozie wojskowym pod Brodnicą. W łacińskim dokumencie zezwolił on Sędziwojowi z Ostroroga na lokację miasta Wojszyno we wsiach Wojszyno i Więcewojszyno, przenosząc miasto z prawa polskiego na prawo magdeburskie, wyjmując wszystkich mieszkańców miasta Wojszyno spod jurysdykcji urzędników ziemskich poddając ich pod władzę sądowniczą wójta miasta Wojszyno.