Z nowym perkusistą z grupy Neoton ustalił się ostateczny skład: János „Mecky” Kóbor – śpiew, Tamás „Misi” Mihály – bas, gitara, śpiew, Ferenc „Ciki” Debreceni – perkusja, György „Elefant” Molnár – gitara, László „Laci” Benkő – instr. klawiszowe, śpiew. Pseudonimem „Elefánt” (słoń) został nazwany Molnár, gdy podczas koncertu przypadkowo przewrócił drogi mikrofon. Hungaraton uważał duet autorski Presser – Adamis za autorów sukcesu, przez co prognozował lepszą przyszłość dla Locomotiv GT, niż dla Omegi. Hungaroton otworzył nową wytwórnię o nazwie „Pepita”, specjalizującą się w „muzyce lekkiej”, aby w ten sposób odróżnić się od klasycznie zorientowanej wytwórni Qualiton. W związku z tym, Omega zaczęła nagrywać dla Pepity. W tym roku Omega zaliczyła występy w Paryżu, Pradze, Wiedniu oraz Helsinkach.
W 1972 r. Omega nagrała album „200 évvel az utolsó háború után” (200 lat od ostatniej wojny), lecz cenzura nie dopuściła do jego wydania. Z jednej strony wizja mrocznej przyszłości w utworze tytułowym nie odpowiadała komunistycznej koncepcji. Po drugie, jeden z producentów Hungarotonu poczuł się osobiście dotknięty utworem Szex Apo. Zamiast tego ukazał się album „Élő Omega” – nagrany w studio z dodanym aplauzem publiczności, sprawiając tym wrażenie albumu koncertowego, „na żywo”.