przerażony mężczyzna w modlitwie zwrócił się do Boga i obiecał mu, że w zamian za ocalenie życia wstąpi w służbę Cerkwi. Wieniamin zdołał wypłynąć na brzeg. Wierny złożonemu ślubowi w 1917 wrócił na stałe do Kineszmy i został psalmistą w cerkwi Wniebowstąpienia Pańskiego, gdzie służył jako proboszcz jego ojciec. 16 czerwca 1920 metropolita Serafin (Mieszczeriakow) wyświęcił go na kapłana. W tym samym roku ks. Prieobrażenski złożył wieczyste śluby mnisze, przyjmując imię Bazyli na cześć św. Bazylego Wielkiego. 19 września 1921 miała miejsce jego chirotonia na wikariusza eparchii kostromskiej z tytułem biskupa kineszemskiego.
Jako hierarcha Bazyli (Prieobrażenski) nadal prowadził ascetyczny tryb życia, mieszkając w wynajętym, maksymalnie skromnym pomieszczeniu. Regularnie odwiedzał wiernych w ich domach, wizytował monastery, zaś w czasie odprawianych przez siebie nabożeństw każdorazowo wygłaszał homilię. Cieszył się ogromnym szacunkiem prawosławnych Kineszmy. Po wybuchu rewolucji październikowej zdecydowanie opowiedział się przeciwko ruchowi Żywej Cerkwi. Po wybuchu klęski głodu na Powołżu apelował do wiernych o przygarnianie dzieci, których rodzice padli ofiarą głodu.