Alfons Schnura (ur. 10 kwietnia 1930 w Mokrych Łanach, zm. 2 lutego 2020) – polski badacz historii lokalnej, wieloletni radny Rady Miasta i Gminy w Strzelcach Opolskich, orędownik pojednania polsko-niemieckiego, artysta, autor filmu „Ziemia Strzelecka przez stulecia”, książek: „Młodość a wielka niewiadoma” (2000), „Mokre Łany” (2004), „Powrót do przeszłości” (2005). Inicjator remontu szpitala i laudacji hrabiego Andrzeja Renarda – ostatniego właściciela zamku i Strzelec Wielkich.

Życiorys Pochodził z 8-osobowej rodziny robotniczo-chłopskiej, posiadał pięcioro rodzeństwa: trzy siostry i dwóch braci.

W 1936 rozpoczął naukę w niemieckiej szkole na Mokrych Łanach, którą mimo wybuchu II wojny światowej, ukończył w 1944. Mając niespełna 14 lat, wyjechał do Dąbrowy Górniczej, aby nauczyć się zawodu tokarza w Hucie Bankowej. Po rozwiązaniu szkoły, 19 stycznia 1945, zaczęła się jego tułaczka „za chlebem”. Zanim powrócił do domu rodzinnego pracował u niemieckich gospodarzy.

W 1946 udało mu się powrócić do Polski dzięki zabiegom rodziny i za pośrednictwem „Czerwonego Krzyża”.