Jako objaw łysienie bliznowaciejące może być związane z toczniem rumieniowatym, twardziną skóry bądź liszajem płaskim. Stan chorobowy może być także związany z zaburzeniami metabolizmu. Łysienie bliznowaciejące postrzegane jest jako objaw charakterystyczny dla chorób powiązanych z wadami rozwojowymi. Wśród nich wymienia się wodogłowie, rozszczep kręgosłupa i podniebienia, zajęczą wargę oraz defekty w przegrodzie serca.
Rodzaje Wyróżnia się dwa rodzaje łysienia bliznowaciejącego: łysienie pierwszo- i drugorzędowe. W przypadku łysienia pierwszorzędowego dochodzi do destrukcyjnego procesu zapalnego atakującego torebki włosowe. W dalszej kolejności choroba klasyfikowana jest względem typu czynników zakaźnych niszczących torebki włosowe w aktywnej fazie choroby. W przypadku łysienia bliznowaciejącego drugorzędowego niszczenie torebek następuje w wyniku procesu towarzyszącego przykładowo zewnętrznym urazom, w tym ostrym infekcjom, poparzeniom skórnym, napromieniowaniu lub zmianom nowotworowym.
Diagnoza Diagnoza choroby następuje po przeprowadzeniu biopsji skóry czaszki oraz po oceny klinicznej skóry głowy. Umożliwia to określenie stopnia aktywności oraz etapu rozwoju choroby.