Jako podarunek ślubny Honzō daje rodzinie Yuranosuke plan domu Moronao.

W akcie dziesiątym jest przedstawiony sklep Gihei'a w Sakai. Jego właściciel zajmuje się dostarczaniem i przechowywaniem broni dla czterdziestu siedmiu wiernych rōninów. W podzięce rōninowie podejmują decyzję, że nazwa jego sklepu będzie okrzykiem bojowym podczas ataku.

Ostatni, jedenasty, akt jest poświęcony wendecie. Inscenizowanej zemście towarzyszy taniec. Każdy rōnin jest zaopatrzony w znak rozpoznawczy: jeden ze znaków pisma kana. Po przedostaniu się przez bramę samurajowie zdobywają dom Moronao i chwytają jego właściciela. Yuranosuke daje Moronao sztylet, którym En’ya popełnił seppuku i proponuje mu honorowe samobójstwo. Moronao jednak odmawia, po czym zostaje zdekapitowany przez przywódcę rōninów. Zatkniętą na włóczni głowę samurajowie niosą w procesji na grób swego pana En’yęM. Melanowicz, Literatura japońska. Od VI do połowy XIX wieku, Warszawa 1994, s. 469–472..

Przypisy

Bibliografia Melanowicz M., Literatura japońska. Od VI do połowy XIX wieku, Warszawa 1994. . .

Tubielewicz J., Historia Japonii, Wrocław 1984. . Долин А., Заложники чести История сорока семи ронинов, или Самураи Восточной столицы (в гравюрах Итиюсая Куниёси и биографиях Иппицуана), пер. М. В. Успенский, Калининград 1998.

Linki zewnętrzne Kanadehon Chūshingura, Cyfrowa Biblioteka Kultury.

Kategoria:Kabuki Kategoria:Japońskie utwory literackie