Pod względem rzeźby terenu także występują różnice. Wszystkie wyspy pochodzenia wulkanicznego, lub częściowo wulkanicznego cechują się urozmaiconą rzeźbą terenu. Fakt ten dotyczy także największej wyspy Polinezji Francuskiej – Tahiti. Wyspy te usiane są wzgórzami i w większości niskimi górami. Tahiti cechuje się wybitnie górzystym krajobrazem, który w większości ograniczony jest wąskimi nadbrzeżnymi nizinami. Obszary górskie Tahiti to tereny wznoszące się od 1000 do 2000 m n.p.m. Najwyższy szczyt na Tahiti w całej Polinezji Francuskiej – Mont Orohena wznosi się na 2241 m n.p.m. Na pozostałych wyspach obszary górskie są niższe i większości nie osiągają 1000 m n.p.m. Większość wyspy cechuje się występowaniem wzgórz o wysokościach rzędu 150–500 m n.p.m. Wszystkie wyspy pochodzenia koralowego to tereny wybitnie nizinne i płaskie. Dotyczy to szczególnie archipelagu Tuamotu, gdzie płaskie koralowe podłoże wznosi się do 2–3 m n.p.m. i tym samym jest podatne na globalne zmiany klimatu, gdzie efektem jest zmiana poziomu wód światowego oceanu.