Historia Miejscowość powstała jako osada majątkowa w średniowieczu, wspomniana w 1604 r. W 1819 r. majątek w Celinie należał do urzędu domenalnego (Domainen-Amt) w Oławie. W 1830 r. należał do E. Krickenera, a od 1841 r. należał do Gottlieba Gebauera z Mikowic (Lampersdorf), wspomnianego jako właściciela majątku w Celinie w 1845 r. W okresie pruskim Celina dzieliła się na wieś oraz na majątek folwarczny.
Nazewnictwo W ciągu swojego istnienia Celina nosiła następujące nazwy:
1604, 1743, 1783 i 1819 r.: Celline 1830 r.: Czelline lub Celline, także Zelline 1845 r.: Zelline 1880 r.: Czelline lub Zelline do 1945 r.: Celline (niemiecka nazwa osady) do 1945 r.: Cielinia (polska nazwa osady) od 1945 r.: Celina (obecnie obowiązująca nazwa osady)
Heinrich Adamy w swoim dziele o nazwach miejscowych na Śląsku, wydanym we Wrocławiu w 1888 r., zaliczał niemiecką nazwę miejscowości "Zelline" do grupy nazw wsi wywodzących się od ukształtowania terenu i rodzaju okolicznego krajobrazu. Adamy podawał starosłowiańską nazwę wsi „Zielinia” oraz znaczenie tej nazwy w języku niemieckim jako "Kräuterei".