Ze względu na słabe wyniki nauki w College ojciec Édouarda zdał sobie sprawę, że musi porzucić marzenia o karierze prawniczej syna i pozwolić mu wybrać szkołę. W roku 1847 Manet przystąpił do egzaminu do Wyższej Szkoły Morskiej, lecz bez powodzenia. W celu zwiększenia swych szans zgłosił się na półroczny rejs statkiem dla kandydatów do szkoły morskiej. Rejs ten jednak zniechęcił Maneta do kariery w marynarce i po kolejnym nieudanym egzaminie w roku 1849 udało mu się przekonać ojca do rozpoczęcia kariery malarza. W styczniu 1850 rozpoczął terminowanie w pracowni Thomasa Couture’a.
Po latach nauki chciał zaistnieć w środowisku artystycznym i szansą na to miało być zaprezentowanie swych prac na Salonie Paryskim.
Manet przez kilka ostatnich lat swojego życia cierpiał z powodu powikłań w wyniku syfilisu, na który zachorował, kiedy miał czterdzieści kilka lat.
Niedowład kończyn doprowadził do gangreny lewej stopy. Jej amputacja nie spowodowała poprawy stanu zdrowia i malarz zmarł 11 dni później, 30 kwietnia 1883 roku. Ceremonia pogrzebowa odbyła się 3 maja 1883 na cmentarzu Passy.