Wiktymologia – dziedzina kryminologii, zajmująca się ofiarami przestępstw oraz badaniem ich roli w genezie przestępstwa, zwłaszcza ustaleniem czynników tworzących podatność na stanie się ofiarą przestępstwa (predestynacja wiktymologiczna) oraz metod zapobiegania temu. Nazwa pochodzi od łacińskiego słowa victima, co znaczy „ofiara”Lech Gardocki, Prawo karne (podręcznik dla studentów Wydziałów Prawa i Administracji), Warszawa 1998, s.5.
Termin „wiktymologia” pojawił się w literaturze kryminologicznej z końcem lat czterdziestych XX wieku. Za twórców wiktymologii uznaje się rumuńskiego adwokata Benjamina Mendelsohna oraz Hansa von Hentinga, psychologa z Niemiec, a na gruncie nauki polskiej – Lecha FalandyszaLech Falandysz, Wiktymologia, Wydawnictwo „Wiedza Powszechna”, data 1. wyd. pol.: 1979-01-01, .. Wiktymologia jest dyscypliną dynamiczną (rozwojową).
Koncepcje wiktymologii Obecnie funkcjonuje kilka koncepcji wiktymologii.
W koncepcji wiktymologii ogólnej Benjamina Mendelshona wiktymologia ujmowana jest jako samodzielna, odrębna dyscyplina naukowa, zajmująca się wszystkimi ofiarami w społeczeństwie, niezależnie od źródeł ich pokrzywdzenia.