Pod koniec lat 60. zaczął jeździć z tajnymi podróżami misyjnymi do ówczesnego Związku Radzieckiego - Wilna, Tallinna, Rygi, Leningradu i Moskwy. Jego wyjazdy trwały systematycznie do 1977 i ponownie od 1984. W 1991 zaangażował się w tworzenie dominikańskiego wikariatu generalnego obejmującego Rosję i Ukrainę. Był m.in. socjuszem pierwszego wikariusza generalnego dominikanów tamże. W latach 1994–1998 mieszkał w Kijowie, gdzie m.in. organizował Instytut Nauk Religijnych św. Tomasza z Akwinu.
W latach 70. uczestniczył w spotkaniach Klubu Inteligencji Katolickiej. Poznany tam Bohdan Cywiński poprosił go, żeby został kapelanem głodówki w kościele Św. Marcina w Warszawie w obronie zatrzymanych przez władze komunistyczne członków Komitetu Obrony Robotników (24-31 maja 1977). Brał w tej głodówce udział na tych samych zasadach, co wszyscy uczestnicy. W lutym 1978 podpisał deklarację Towarzystwa Kursów Naukowych.
Przypisy
Bibliografia Błogosławiony kłopot myślenia. Z Aleksandrem Hauke-Ligowskim OP rozmawia Jan Pleszczyński, wyd. Norbertinum, Lublin 2007 R. Terlecki, Uniwersytet Latający i Towarzystwo Kursów Naukowych 1977-1981, Kraków-Rzeszów 2000
Aleksander Hauke-Ligowski Kategoria:Ludzie urodzeni w Lublinie Kategoria:Polscy przeorzy dominikańscy Kategoria:Instytut Nauk Religijnych św. Tomasza z Akwinu Kategoria:Urodzeni w 1936