Kamiński, s.138..
Istniała wprawdzie internowana w Szwajcarii licząca 11 tysięcy żołnierzy 2 Dywizja Strzelców Pieszych, ale Wódz Naczelny, celem zachowania spoistości jednostki, zakazał nawet jednostkowej ewakuacji jej żołnierzy. W tej sytuacji jedynym źródłem pozyskania sił ludzkich dla odbudowy PSZ wydały się Kanada, Stany Zjednoczone, Argentyna i Brazylia.
Przygotowania W pierwszą podróż propagandową do Stanów Zjednoczonych wyruszył pod koniec 1939 roku generał Józef Haller, a w lipcu 1940 do Kanady udała się specjalna misja zaciągowa pułkownika Franciszka Arciszewskiego. Usiłowania te spełzły jednak na niczym. Dopiero w kwietniu 1941 roku uzyskano zgodę władz kanadyjskich na prowadzenie zaciągu ochotniczego, w związku z czym powstały dwa ośrodki: rekrutacyjny w Windsor i zapasowy w Owen SoundS. Kamiński, s.139..
Wódz Naczelny szefem Polskiej Misji Wojskowej w Kanadzie mianował generała Bolesława Ducha, który pełnił u jego boku funkcję oficera do zadań specjalnych. Generał Duch otrzymał do dyspozycji 37 oficerów i 57 żołnierzy. W grupie tej było pięciu oficerów lotnictwa i dwóch marynarki wojennejM. Borowiak, s.218..