Treść i datacja Za najstarszą z ksiąg Wyroczni sybillińskich uchodzi żydowska księga 3, datowana na I wiek p.n.e.; zawiera apologię monoteizmu i proroctwa mesjańskie. Księgi 1 i 2 powstały prawdopodobnie na początku naszej ery jako księgi żydowskie, w obecnym kształcie zawierają jednak wstawione w II wieku interpolacje chrześcijańskie; ich treścią jest historia świata od stworzenia do przyszłego upadku Rzymu. 4 księga powstała około roku 80, księga 5 kilkadziesiąt lat później; zawierają one żydowskie poglądy na temat dziejów Rzymu i nie noszą śladów redakcji chrześcijańskiej.
W III wieku powstała księga 6, będąca zaledwie 28-wierszowym hymnem na cześć Chrystusa. Gnostycyzująca księga 7 pochodzi z II wieku. Księga 8, w znacznej części rękopisów zawierająca także księgi 9 i 10, pochodzi z końca II wieku i jest utworem w całości chrześcijańskim, opowiadającym o wcieleniu Jezusa. Księga 11 datowana jest na przełom er.
Trzy końcowe księgi są tekstami najpóźniejszymi; pierwsze dwie datowane są na wiek III, księga 14 na wiek IV lub nawet późniejszy okres.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Apokryfy Kategoria:Literatura apokaliptyczna