Otwiera ją wzniosły lament w tonacji g-moll, autor dopisał do swojego egzemplarza tempo adagio przy tej wariacji.
Wariacja 26 Sarabanda.
Wariacja 30 Ostatnia wariacja ma charakter rustykalnego quodlibetu, opartego na dwóch saskich piosenkach pt. Ich bin so lang nicht be dir g’west oraz Kraut und Rüben haben mich vertrieben. Połączenie motywów z tekstów tych obu piosenek można odebrać jako żart i nawiązanie do początkowej arii (dawno cię nie słyszałem…) oraz do wariacji, które mogłyby być lepsze (kapusta i rzepa).
Aria da capo Zamykająca cykl Aria nawiązuje do Arii otwierającej cykl i stanowi jej dokładne powtórzenie. Powtórka arii jest zaznaczona w tekście pierwodruku jako aria da capo e fine.
Wykonawstwo Utwór był pierwotnie przeznaczony na dwumanuałowy klawesyn. Wariacje Goldbergowskie należą najtrudniejszych wykonawczo utworów, były znane muzykom przed ich popularyzacją w XX wieku. Były jednymi z pierwszych dzieł Bacha wydrukowanymi w XIX wieku. Wzmianka o nich pojawia się m.in. w dziele autorstwa E.T.A. Hoffmanna.
Wykonanie całości zajmuje od 40 do 80 minut.