Andrzej Witos podejmował w ramach działalności w ZPP szereg różnych inicjatyw – interweniował u samego Stalina i innych najwyższych sowieckich notabli, prowadził szczegółową dokumentację, którą argumentował liczne listy i memoriały wysyłane do rządu radzieckiego, wizytował przytułki, domy dziecka, domy starców, czy organizował zbiórki pieniężne i materialneM. Rutkowski, dz. cyt., s. 28 i nast..
Na przełomie czerwca i lipca 1944 członkowie ZPP, wespół z przybyłą z okupowanej Polski delegacją Krajowej Rady Narodowej, rozpoczęli tworzenie pod egidą Stalina Polskiego Komitetu Wyzwolenie Narodowego – marionetkowego, komunistycznego polskiego quasi rządu. Pod koniec lipca został on przerzucony do Chełma, a następnie do Lublina, skąd kontrolował zajmowane przez Armię Czerwoną polskie ziemie. W skład PKWN wszedł także – znów przede wszystkim ze względu na swoje nazwisko – Andrzej Witos, jako wiceprzewodniczący oraz kierownik Resortu Rolnictwa i Reform Rolnych. Jednym z jego głównych zadań miało być przeprowadzenie reformy, której plany znalazły się już w lipcowym Manifeście PKWN. Ziemię najpierw należało odebrać tzw. „obszarnikom”, a do tego potrzebna była odpowiednia ustawa. Witos powołał w tym celu specjalną Komisję Reform Rolnych.