Grudzińscy byli właścicielami Chodzieży aż do połowy XIX wieku.

Do 1768 roku Chodzież leżała w województwie kaliskim w granicach Rzeczypospolitej Obojga Narodów, następnie przez cztery lata w województwie gnieźnieńskim (w 1772 nastąpił I rozbiór Polski). thumb|left|Domy tkaczy Przełomem gospodarczym dla Chodzieży był rok 1656, kiedy na zaproszenie Grudzińskich, w mieście osiedlili się niemieccy tkacze, przybywający ze spalonego wówczas Leszna. Ich domostwa, zlokalizowane w przeważającej mierze wzdłuż obecnej ul. Tadeusza Kościuszki, stały się zaczątkiem „Nowego Miasta”. W początkach XVIII wieku do Chodzieży dotarła druga fala imigrantów, głównie sukienników. Zwarta zabudowa rzemieślnicza jaką rozwijali, utworzyła z czasem „przemysłowe” osiedle tkaczy. Rewolucja przemysłowa zaczęła się w Chodzieży w roku 1805, kiedy miejscowi sukiennicy sprowadzili z Berlina pierwszą maszynę do tkania i czesania sukna.