W rezultacie, żydowscy przywódcy polityczni w Jerozolimie odmówili przyjmowania rozkazów od Sze’alti’ela, a ludność cywilna odmówiła udzielania żołnierzom Brygady „Ecjoni” niezbędnej pomocy i siły roboczej. Gubernator wojskowy miasta, Dow Josef, oskarżył Sze’alti’ela o osobistą odpowiedzialność za niepowodzenia. W konsekwencji, 25 lipca Sze’alti’el został odwołany z dowództwa brygady, a jego miejsce zajął Mosze Dajan (pełnił on swoje obowiązki do lutego 1949). W październiku 1948 brygada wzięła udział w operacji Jekew. Linia zajęta wówczas przez żołnierzy brygady stała się linią graniczną przyjętą przez rozejm izraelsko-jordański (3 kwietnia 1949). Po wojnie, pod koniec lata 1949 Brygada Ecjoni została rozwiązana.
Ponowne sformowanie Zaostrzenie się w latach 50. XX wieku konfliktu izraelsko-arabskiego, wpłynęło na podjęcie w 1955 decyzji o ponownym sformowaniu Brygady „Ecjoni”. Po przejściu procesu szkolenia, we wrześniu 1958 jako rezerwowa 14 Brygada Ecjoni została podporządkowana Dowództwu Południowemu. Doświadczenia kryzysu sueskiego wskazywały na dużą skuteczność wojsk zmechanizowanych, dlatego w 1959 brygada przeszła reorganizację w rezerwową brygadę piechoty zmotoryzowanej. W jej skład weszły 58.