W tym czasie złożył na Uniwersytecie Wrocławskim egzamin państwowy pro facultate docendi i od letniego semestru został przydzielony – jako asystent – do gimnazjum realnego w Poznaniu. W 1884 został przeniesiony do gimnazjum w Śremie, gdzie był wychowawcą najniższej klasy i uczył historii, geografii, języka polskiego, łaciny i greki. Jako dodatek do drukowanego sprawozdania gimnazjum za rok szkolny 1885/6 ogłosił erudycyjną pracę Schrimm im Mittelalter bis 1500. W 1886 odbywał ćwiczenia wojskowe, po których już do pracy nie wrócił.
Zagrożony przeniesieniem w głąb Niemiec porzucił posadę i przeniósł się w 1886 do brata Antoniego, do Poznania. Zajmował się jeszcze pracą naukową: w 1886 został wybrany na członka Towarzystwa Przyjaciół Nauk przez Wydział Historyczno-Literacki, który chętnie powierzał mu do oceny rozprawy zgłaszane do druku. Na plan pierwszy wysuwać się jednak zaczęła coraz bardziej działalność publicystyczna i polityczna. W 1886 objął posadę w redagowanym przez swego brata, księdza Antoniego Kanteckiego konserwatywno-ultramontańskim „Kurierze Poznańskim”, a od 1 VII 1887 został, po Antonim, naczelnym redaktorem pisma, które prowadził aż do śmierci.