Shao Yong (ur. 1011, zm. 1077) – uczony z czasów dynastii Song. Pochodził z Baiquan w dzisiejszej prowincji Henan.
Przez współczesnych uznawany za osobę kontrowersyjną. Konsekwentnie odrzucając składane mu propozycje objęcia stanowisk urzędniczych, zyskał opinię pustelnika. Przychylnie nastawiony zarówno do taoizmu jak i do buddyzmu; był z tego powodu wielokrotnie oskarżany o sprzeniewierzanie się konfucjańskiej ortodoksji. Uważał, że Najwyższy Kres jest źródłem wszystkich bytów istniejących w kosmosie. Rozwijając koncepcję Mencjusza, o zasadniczej kompletności wszystkich bytów, utożsamił Najwyższy Kres z dao, a równocześnie z sercem-umysłem (xin), twierdził również, iż zasady serca-umysłu są tożsame z zasadami wszechświata.
Według Shao Yonga, z nieporuszonego Najwyższego Kresu narodziły się yin i yang, które dały początek liczbom, a liczby obrazom, z których narodziły się wszystkie rzeczy. Z liczb za najważniejszą uważał liczbę cztery (mówił o czterech epokach ludzkości, czterech rodzajach mandatu niebios, czterech typach istot żyjących, czterech rodzajach władców i itp.). Numerologii poświęcał dużą uwagę, opisując rozwój wszechświata w jej terminach;