Przesłanie jakie zawierały cztery obrazy mitologiczne już w czasie ich powstania były niezwykle skomplikowane, a ich interpretacja dla wenecjan, jak i gości oczekujących w sali była bardzo niejednoznaczna i wymagała dużej wiedzy. Ich znaczenie było specjalnie objaśniane. Motyw tematu Wesela Bachusa i Ariadny został zaczerpnięty z mitologii greckiej. Mit opowiada o Ariadnie, która pomogła Tezeuszowi wyjść z labiryntu. Ten obiecał poślubić ją i zabrał do Aten. W drodze zatrzymali się na wyspie Naksos, gdzie Tezeusz porzucił kobietę. W tym samym czasie koło zrozpaczonej Ariadny przejeżdżał Dionizos i ujrzawszy ją zakochał się w niej, zabrał na Olimp i tam poślubił. Moment, gdy Tezeusz sam odpływa z Naksos, a Dionizos spotyka Ariadnę, ukazał w swoim dziele Bachus i Ariadna Tycjan. Tintoretto namalował kolejny etap: samotna Ariadna pozostawiona na plaży spotyka Bachusa, który wręcza jej pierścionek zaręczynowy. Nad kobietą bogini miłości Wenus trzyma wianek z gwiazd. Według tradycji był to pierwotnie złoty diadem, dar ślubny wykonany przez Hefajstosa, który później stał się konstelacją niebieską zwaną Koroną Północną.