Odmienny charakter posiada esej, który nadaje tytuł części - Między magią a zniszczeniem stanowiący rodzaj podróży sentymentalnej Autora przez południową Albanię.
Transformacja a komunistyczna przeszłość Druga część dzieła składa się z trzech tekstów, koncentrujących się na kwestii rozliczenia z komunistyczną przeszłością Albanii. Eseje podejmują kwestię odpowiedzialności twórcy w postkomunistycznej rzeczywistości, problem lustracji, a także ponownego pochówku Envera Hodży. Ostatni esej w tej części podejmuje także problem dekomunizacji i karania byłych funkcjonariuszy partii komunistycznej.
Lata 1991 - 1997 Trzecia część koncentruje się na wydarzeniach politycznych w ciągu pierwszych siedmiu lat transformacji ustrojowej. Cezurą finalną tej części jest upadek piramid finansowych i destabilizacja państwa, do której doszło wiosną 1997. W swoich esejach Lubonja skupia się na zagrożeniach dla rodzącej się demokracji albańskiej i zagrożeniu nową dyktaturą, którą identyfikuje z działaniami Salego Berishy i skupionych wokół niego działaczy Demokratycznej Partii Albanii.