Nazwa Miejscowość ma metrykę średniowieczną i istnieje co najmniej od drugiej połowy XIII wieku. Wymieniona została po raz pierwszy w łacińskojęzycznym dokumencie z 1271 pod zlatynizowaną. staropolską nazwą „Ponez", 1278 „Porece”, 1309 (wg zachowanej kopii z 1498) „Ponyecz”, 1309 (wg zachowanej kopii z 1609) „Ponecz”, 1312 (wg kopii z 1412) „Ponicz”, 1366 „civitatis Ponecz”, 1370 (wg kopii z 1609) „Poniecz”, 1388 „Ponecz”, 1391 „Ponitz, Ponicz”, 1393 „Ponicz”, 1397 „Ponec”, wg rękopisów z XIV-XV wieku „Ponez, Ponicz”, 1412 „Ponecz”, 1420 „w Poniecu”, 1440 „Puniecz”, 1443 „Ponetcz, Ponetz”, 1444 „Puniecz”, „in Poniecz”, 1478 „Ponyecze”, 1564 „oppidum Poniecz”, 1580-1581 „Poniecz oppidum”, 1622-1624 „Poniec oppidum”, 1775 „Poniecz”, 1783-1784 „Poniec”, .
Według językoznawców, wydawców encyklopedycznego słownika „Nazwy Miejscowe Polski. Historia, Pochodzenie, Zmiany” nazwa „Poniec” pochodzi od nazwy osobowej „Poniat” z dodanym sufiksem „-jъ”. Wśród ludu używano także gwarowych odmian „ponec, -ca, ponecki”.
Od nazwy miejscowej Poniec, pochodzi również polskie, szlacheckie, odmiejscowe nazwisko Ponieckich, którzy od średniowiecza byli dawnymi właścicielami miejscowości.