Na zebraniach pod przewodnictwem E. Hannemanna i G. Helwiga omawiano m.in. sytuację i warunki Niemców przebywających jeszcze na terenach gryfickich oraz planów represji wobec tych, którzy współpracowali z polskimi i radzieckimi władzami. Nadto poprzez łączników prowadzono korespondencję oraz kolportowano dwutygodnik Pommern Brief, który w treści nawoływał do podżegania nastrojów depatriantów. Skutkiem tych działań były liczne antypolskie wystąpienia szkalujące działalność miejscowych władz. W tym czasie aresztowano ok. 20 Niemców, w tym głównych aktywistów. Dalsza depatriacja i represje stosowane przez organy ścigania skutkowały rozwiązaniem problemu.
Dyrektywy w sprawie ewakuacji Niemców Jesienią 1947 r. (na skutek wydanych dyrektyw) rozpoczęto dalszą akcję depatriacyjną wobec zamieszkujących miasto i powiat Niemców. Z Wydziału Osiedleńczego Urzędu Wojewódzkiego Szczecińskiego do starostwa gryfickiego wpłynął telefonogram z 18 października 1947 r.: