Bitwa o Kinszasę – starcie zbrojne, które miało miejsce w roku 1997 w trakcie I wojny domowej w Kongu.
W kwietniu 1997 r. po opanowaniu prowincji Szaba, oddziały partyzantów ADFL (Sojusz Sił Demokratycznych na rzecz Wyzwolenia Konga-Zairu) rozpoczęły ofensywę na stolicę kraju Kinszasę. 10 kwietnia zajęto stolicę prowincji Kasai Zachodnie – Kanangę nie napotykając oporu sił FAZ (Zairskie siły zbrojne). W międzyczasie zajęto opuszczoną przez przeciwnika i splądrowaną stolicę prowincji Kasai Wschodnie – Mbuji. Po zajęciu obu prowincji front zbliżył się do zajętej przez wojska rządowe Kinszasy. Rozpoczęły się przygotowania do ataku, oddziały partyzanckie zasilali liczni ochotnicy oraz armia Angoli (1 500 żołnierzy). W kierunku miasta podciągano transportery opancerzone oraz działa artyleryjskie.
Tymczasem strona rządowa przygotowywała się do obrony stolicy, werbując m.in. 5000 angolskich partyzantów z UNITA oraz 80 najemników francuskich. 29 kwietnia wojska rządowe zmuszone zostały do opuszczenia miasta Kikwit – głównego punktu oporu sił rządowych na drodze do Kinszasy. Zacięte walki wybuchły o położone 200 km od Kinszasy miasto Kenge. Ostatecznie wojska rządowe opuściły stanowiska w tym mieście. 7 maja rozpoczęło się natarcie w kierunku lotniska Ndjili, 25 km od stolicy.