Józef (Mojżesz) Hecht (ur. 14 grudnia 1891 w Łodzi, zm. 19 czerwca 1951 w Paryżu) – polski malarz, rzeźbiarz, ale przede wszystkim grafik żydowskiego pochodzenia.
Studiował w latach 1909–1914 w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, pod kierunkiem Wojciecha Weissa (malarstwo) i Józefa Pankiewicza (grafikę), gdzie był jednym z najzdolniejszych studentów otrzymującym wielokrotnie nagrody za osiągnięcia malarskie i graficzne. W trakcie i po ukończeniu studiów dzięki wsparciu rodziny podróżował po Europie. W 1911 roku artysta odwiedził Wiedeń, w 1913 roku Rzym i Capri. Gdy wybuchła I wojna światowa, Hecht przebywał w Berlinie. Władze niemieckie nakazały mu wtedy wyjazd do Norwegii, gdzie mieszkał i tworzył do roku 1919.
W roku 1920 zamieszkał w Paryżu. Uczestniczył w wielu wystawach, m.in. we Francji (Salon d’Automne i Salon des Indépendants), Stanach Zjednoczonych, Anglii i Polsce. Jego prace zostały nagrodzone dwoma złotymi medalami na Wystawie Światowej w Paryżu w roku 1937. W tym czasie jego ulubionym tematem stały się zwierzęta, które obserwował i szkicował w Jardin des Plantes. W stolicy Francji zaprzyjaźnił się z rzeźbiarzem Moise Koganem, który wprowadził go do kolonii artystów Cite Falguiere, gdzie mieszkali Amedeo Modigliani, Jacques Lipchitz, Leon Indenbaum i Oscar Miestchaninoff.