We wrześniu 1956 należał do założycieli Klubu Inteligencji Katolickiej „Dialog” w Warszawie, a w październiku 1956 sygnował deklarację założycielską Ogólnopolskiego Klubu Postępowej Inteligencji Katolickiej. W 1958 został członkiem redakcji miesięcznika „Więź” i pracował w niej jako zastępca redaktora naczelnego - nieprzerwanie, aż do przejścia na emeryturę w 1992. Zajmował się przede wszystkim problematyką religijną. W 1963 opublikował książkę Kościół otwarty, wprowadzając tytułowe pojęcie do dyskusji o polskim Kościele. W jego ujęciu postawa otwarta była przeciwieństwem zarówno integryzmu, jak i nurtu progresywnego w Kościele. Był członkiem Klubu Inteligencji Katolickiej w Warszawie, jego aktywnym prelegentem, wieloletnim członkiem zarządu. Równocześnie w 1969 ponownie podjął współpracę ze Służbą Bezpieczeństwa, pisał raporty poświęcone spotkaniom KIK, sygnowane kryptonimem TW „Teolog”.
Jego żoną była tłumaczka Donata Eska, z d. Abakanowicz (1927-2016), córka Piotra Abakanowicza.
Pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera C18-1-15)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze. thumb|239px|Grób ppłk. Piotra Abakanowicza i Juliusza Eski na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie, 23 lipca 2008
Przypisy