jego ocena musi być zawsze zgodna z tym, co zamierzył projektant, zestawianie opinii z opiniami klienta, spoglądanie ponad ustalone arbitralne reguły (np. prawne). Są one jedynie punktem wyjścia, minimum, które należy wdrożyć, uwzględnianie specyfiki klienta i projektu, „wchodzenie w buty” klienta, tak by została uszanowana jego niezależnośćM. Błaszak, Ł. Przybylski: Rzeczy są dla ludzi. Warszawa 2010, s. 81, 82.
Projektowanie dzieli się na fazy: zbudowanie wiedzy na temat realizowanego projektu dyskusja nad proponowanymi zmianami ustalenie końcowej formy działań (poprawienie błędów, osiągnięcie zgody co do celów) czuwanie nad realizacją projektu ewaluacja i weryfikacja czy projekt zaspakaja potrzeby odbiorców. Jeśli nie to cykl zaczyna się od nowa.
Projektowanie tego typu powinno zawierać zależnie od sytuacji konsultacje z mieszkańcami, którzy żyją w obrębie terenu, na którym innowacje są implementowane. Projektowanie może mieć charakter sieciowy, czemu sprzyja obecny rozwój technik informatycznych. Tekst autorstwa architekta, specjalisty od planowania urbanistycznego.