Za namową ojca Eutymiusz podjął pracę nad przekładem greckich ksiąg liturgicznych na język gruziński. Po przygotowaniu tłumaczenia Ewangelii przesłał je do króla Iberii Dawida, który nazwał go "drugim Złotoustym" i poprosił o kontynuację prac. Mnich kontynuował wówczas swoją działalność: przełożył teksty Bazylego Wielkiego, Grzegorza Teologa, Makarego Wielkiego, Jana Klimaka, Maksyma Wyznawcy, Izaaka Syryjczyka, Jana z Damaszku, szereg żywotów świętych, część tekstów soborów powszechnych oraz nabożeństw. Oprócz wykonywania przekładów własnych dokonał przeglądu starszych gruzińskich ksiąg liturgicznych, poprawiając w nich błędy powstałe wskutek niestarannego kopiowania.
W czasie choroby swojego ojca Jana, przełożonego monasteru Iwiron, Eutymiusz musiał częściowo porzucić dotychczasową działalność. W 1005, po śmierci Jana, został nowym przełożonym wspólnoty, co sprawiło, iż przekazał swoje niedokończone tłumaczenia mnichowi Grzegorzowi. Hagiografia przypisuje mu zdolność czynienia cudówJ. Charkiewicz, Gruzińscy święci, Warszawska Metropolia Prawosławna, Warszawa 2005, , ss.92-94.