W grudniu 1942 był w złej kondycji psychicznej. Wydawał rozkazy nieistniejącym żołnierzom. 10 stycznia 1943 roku napisał do 100 Dywizji Piechoty Lekkiej list w którym informował o sytuacji swoich żołnierzy. Pavičić napisał, że jego żołnierze są zmęczeni, nie mają nawet czasu się umyć i ogolić i że pełnią mało istotną rolę w bitwie. Stwierdził, że gdy ma tylko kilku rannych ludzi, czuje się bezużyteczny. Zasugerował, iż mógłby go zastąpić podpułkownik Marko Mesić, a on sam powróciłby do Stockerau, skąd planowano, by 369 Chorwacka Dywizja Piechoty wyruszyła na Bałkany, gdzie rozwijał się ruch partyzancki.
20 stycznia 1943 roku Viktor Pavičić próbował wylecieć ze Stalingradu. Nie wiadomo, co się z nim stało. Jego samolot mógł zostać zestrzelony lub sam Pavičić mógł być zastrzelony za dezercję. Pierwsza wersja jest bardziej prawdopodobna, gdyż sierżant Ervin Juric widział, że rozkazy odlotu dotarły do Pavičicia.
Bibliografia Welz H. Verratene Grenadiere. — Berlin, Deutscher Militärverlag, 1965 Krunoslav Mikulan, Siniša Pogačić: Hrvatske oružane snage