6 grudnia 1944 roku został poważnie ranny podczas akcji likwidacji dowódcy Schutzpunktu w Dalewicach, do końca wojny ukrywał się.
W 1946 roku rozpoczął studia na Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Ukończył je z dyplomem inżyniera elektryka górniczego w 1955 roku. Do przejścia na emeryturę w 1979 roku pracował w Biurze Projektów Górniczych w Krakowie. W 1949 roku ożenił się z Ireną Sokołowską, byłą łączniczką i sanitariuszką AK. Był aktywnym członkiem środowiska krakowskiego Kedywu i Klubu Przyjaciół Wieliczki. Był odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari, krzyżami Kawalerskim i Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Walecznych, Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami, Srebrnym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Partyzanckim, Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945 oraz Odznaką za Rany. Zmarł 20 lutego 2006 roku i został pochowany na cmentarzu Rakowickim.
Jego starszy brat Jan Józef Lorys był żołnierzem 1 Samodzielnej Brygady Spadochronowej, a po wojnie działaczem emigracyjnym w Wielkiej Brytanii.
Bibliografia Kazimierz Lorys (1921–2006). „Biuletyn Informacyjny Urzędu Miasta i Gminy Wieliczka” nr 2 (34), luty 2006. ISSN 1640-310X. Dorota Franaszek: Sylwetki żołnierzy Batalionu „Skała” Armii Krajowej. Kraków: 1996.