Działalność duszpasterska i naukowa Był kalwinistą. We wrześniu 1622 r. został na synodzie w Ostrorogu ordynowany na diakona i katechetę, a następnie skierowany do Kwilcza jako pomocnik tamtejszego ministra i kierownik miejscowej szkoły przyzborowej. W 1625 r. objął w Opolu Lubelskim obowiązki kaznodziei u Barbary z Leszczyńskich Słupeckiej (córki Andrzeja, żony Stanisława Słupeckiego, kasztelana lubelskiego). W 1627 r. na koszt Jednoty odbył podróż edukacyjną do Lejdy, Franeker i Groningen, gdzie studiował teologię oraz poznawał ówczesną historiografię. Do Polski powrócił w 1629 r., by objąć obowiązki ministra i rektora szkoły w Lesznie.
4 października 1629 r. ożenił się z Dorotą Orliczówną, córką konseniora wielkopolskiego Samuela Orlicza.
Na wezwanie Rafał Leszczyńskiego, wojewody bełskiego przybył 5 listopada 1633 r. do Włodawy, by za zgodą objąć obowiązki tamtejszego ministra i seniora. W tym czasie sytuacja zboru w należącym do Leszczyńskiego miasteczku nie była łatwa, ponieważ oprócz zwolenników kalwinizmu, znalazła tu schronienie znaczna grupa pobiałogórskich emigrantów czeskich. Spośród wyznawców konfesji protestanckich była tu też grupa luteran.