W 1949 ukończył kurs instruktorów hokeja na lodzie. Po zakończeniu kariery sportowej od 1950 został trenerem. Był szkoleniowcem drużyn Podhale Nowy Targ, od 1956 Piasta Cieszyn (w 1957 uzyskał awans do I ligi). Był również trenerem GKS Katowice, z którym w sezonie 1964/1965 zdobył mistrzostwo Polski. Przed 1970 był szkoleniowcem reprezentacji Jugosławii. Od listopada 1970 do 1972 był trenerem Stali Sanok, z którą w 1971 uzyskał awans do II ligi. Trenował także Stilon Gorzów Wielkopolski. Był członkiem Rady Trenerów PZHL (od 1952) i wraz z Władysławem Wiro-Kiro, selekcjonerem reprezentacji Polski (1957-1958).
Swoją karierę sportową opisał w książce W pogoni za krążkiem, wydanej w 1956. Został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Był żonaty, miał syna. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim (kwatera BA, wsch.). mały|Nagrobek Andrzeja Wołkowskiego
Przypisy
Bibliografia