W latach 1939–1941 kierował Katedrą Budowy Miast w Lwowskim Instytucie Politechnicznym. Po wkroczeniu wojsk niemieckich pozostał bez pracy. Gdy zorganizowano tajne Wyższe Kursy Techniczne został zatrudniony jako wykładowca. Od 1944 był docentem w Lwowskim Instytucie Politechnicznym, a w październiku 1945 został wysiedlony do Wrocławia. Uczestniczył w tworzeniu wydziału budownictwa i architektury, gdzie został pierwszym jego dziekanem. W grudniu 1945 zorganizował na Politechnice Wrocławskiej Katedrę Budowy Miast i Osiedli i kierował nią do roku 1960. W 1948 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, po przejściu na emeryturę w 1966 skupił się na pisarstwie, powstała wówczas książką „Zarys historii budowy miast”.
Zmarł we Wrocławiu, pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 42-4-20)Śląski kwartalnik historyczny Sobótka, t. 40, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1985; Studia i materiały z dziejów Uniwersytetu Wrocławskiego, t. 6, 2005.