Po śmierci żony Ludwika XII Anny Bretońskiej, obraz został podarowany zakonowi w jej rodzinnym Nantes. W 1650 roku królowa Anglii Henryka Maria de France oglądała obraz i zamówiła u Václava Hollara grawerowaną kopię. W 1890 roku obraz kupił brytyjski kolekcjoner baron de Lareinty. Wówczas przypuszczono, że obraz namalował Giovanni Boltraffio. Uważano również, że w 1900 roku sprzedano kopię wykonanej przez Boltraffia kopii.
W 1902 roku obraz zakupiła hrabina de Béhague. Kolejnymi właścicielami byli siostrzeniec hrabiny i jego syn, markiz Jean Louis de Ganay. W 1958 roku obraz na aukcji w domu aukcyjnym Sotheby’s nabył sir Francis Cook, który zapłacił za niego niecałe 100 dolarów.
Od 2005 roku obraz był własnością marszanda Roberta Simona z Nowego Jorku. Obraz kupił za 10 tys. dolarów. Później obraz nabył Szwajcar Yves Bouvier za niecałe 80 milionów dolarów. Następnie Szwajcar sprzedał dzieło Rosjaninowi Dmitrijowi Rybołowlewowi za 127 milionów dolarów. 15 listopada 2017 roku obraz został wystawiony na aukcji przez ówczesnego właściciela, rosyjskiego miliardera, w nowojorskim domu aukcyjnym Christie’s.