W latach 1983–1988 wchodził w skład zespołu redakcyjnego magazynu "Problems of Peace and Socialism" (Problemy Pokoju i Socjalizmu), a w latach 1988–1993 w skład międzynarodowego sekretariatu Gujańskiego Związku Pracowników Rolniczych (GAWU).
W 1979 został członkiem Komitetu Centralnego PPP, a w 1983 członkiem Komitetu Wykonawczego. W 1992 objął mandat deputowanego w Zgromadzeniu Narodowym. 29 marca 1997, po śmierci Cheddiego Jagana, objął stanowisko sekretarza generalnego PPP. W sierpniu 2008, w czasie kongresu partii, uzyskał reelekcję na tym stanowisku.
4 kwietnia 2011 został mianowany kandydatem PPP na urząd prezydenta w wyborach parlamentarnych w 2011. Został wybrany jednogłośnie po tym, jak troje innych kandydatów wycofało się z ubiegania się o nominację.
W wyborach parlamentarnych 28 listopada 2011 rządząca Ludowa Partia Postępowa zajęła pierwsze miejsce, zdobywając 32 mandaty w 65-osobowym Zgromadzeniu Narodowym. Pokonała opozycyjny Ludowy Kongres Narodowy na czele z Davidem Grangerem (26 mandatów). Pomimo zwycięstwa, nie zdobyła większości parlamentarnej, co oznaczało konieczność utworzenia pierwszy raz w historii kraju rządu mniejszościowego.