Naukowcy prowadzący badania uznali, że delfiny potrafią w sposób abstrakcyjny łączyć słowa sztucznego języka z przedmiotami i rozumieją gramatykę tego języka.

Charakterystyka dźwięków Zakres częstotliwości dźwięków wydawanych przez walenie jest zależny od gatunku. Ogólnie mieści się w przedziale od 500 do 200 000 Hz. Są to powtarzające się okrzyki gwiżdżące (7–15 kHz u T. truncatus i 0,5–10 kHz u D. leucas), ćwierkające i dzwoniące dźwięki, cmokania, „stękania” i „odbijanie”. Gwizdy wydawane przez delfiny uważano początkowo za jednakowe. Obecnie wiadomo, że każdy osobnik wydaje własny, specjalny gwizd. Jest to tzw. gwizd rozpoznawczy. Oznacza to, że w przeciętnym stadzie liczącym zazwyczaj 10–25 osobników rozpoznano tyle samo unikalnych dźwięków rozpoznawczych. Gwizd dorastającego delfina ustala się około 1. roku jego życia i przestaje ulegać większym zmianom. Samice przebywające dłużej ze swoją matką ustalają gwizd odmienny od jej głosu, w przeciwieństwie do wcześnie opuszczających stado samców – ich głos jest podobny do gwizdu matki. Pozostałe osobniki w stadzie naśladują gwizdy rozpoznawcze swoich pobratymców, co może być odpowiednikiem praktykowanego przez ludzi wołania po imieniu.