Przez pewien czas mieściło się tu więzienie dla bazylianów niechcących przejść na prawosławie.
W końcu XIX w. wieś liczyła 45 domów i 248 mieszkańców.
Dwudziestolecie międzywojenne W okresie międzywojennym Zahorów Nowy należał do gminy Chorów w powiecie włodzimierskim, a następnie horochowskim województwa wołyńskiego. Miejscowa ludność składała się z głównie z Ukraińców oraz kilku rodzin polskich. Klasztorną cerkiew przemianowano na kościół rzymskokatolicki pod wezwaniem Świętej Trójcy. Parafia rzymskokatolicka Narodzenia Najświętszej Marii Panny w Nowym Zahorowie (od 1921 r.) obejmowała m.in. wsie: Nowy Zahorów, Bołożówka (Pelagin), Chorów, Horochówka, Kremesz, Stary Zahorów, Wiktorówka, Zahajce, Zaszczytów i w 1938 r. liczyła 450 wiernych. Budynek klasztoru służył wówczas jako plebaniaWedług : W 1920 r. klasztor zahorowski znalazł się pod zwierzchnictwem metropolity Warszawy i całej Polski..
II wojna światowa Po agresji radzieckiej na Polskę w 1939 r. Zahorów Nowy został włączony w struktury administracyjne USRR, a po ataku III Rzeszy na ZSRR w 1941 r. znalazł się pod okupacją niemiecką (okręg generalny Wolhynien-Podolien, Reichskommissariat Ukraine).