Pracował w kopalni w zachodnich Niemczech, gdzie w 1946 r. został ciężko ranny. Następnie został tłumaczem z języka rosyjskiego i niemieckiego dla wojsk alianckich okupujących Berlin Zachodni. 19 września 1947 r. został porwany przez sowieckich agentów MGB, którzy wywieźli go do ZSRR. Po procesie w październiku 1949 r., skazano go na karę śmierci, zamienioną w styczniu 1950 r. na 25 lat łagrów na Workucie. W październiku 1955 r., po umowie władz zachodnioniemieckich z sowieckimi w sprawie niemieckich jeńców wojennych, powrócił do Niemiec. Zamieszkał we Frankfurcie nad Menem. W 1957 r. opublikował swoje wspomnienia z pobytu w ZSRR pt. "Восемь лет во власти Лубянки". Prowadził wykłady i odczyty na ten temat. Od początku lat 60. pisał po rosyjsku powieści, które następnie wraz z żoną tłumaczył na niemiecki. Ogółem wyszło 13 powieści pod wspólnym tytułem "Сквозь очищающий огонь" ("Durch die reinigende Flamme").