Wykorzystywanymi tekstami są m.in. Testament Salomona, Większy Klucz Salomona, Lemegeton, oraz Le Dragon Rouge (grymuar z XV lub XVI wieku). Oprócz tego używany jest Necronomicon, dzieło fikcyjne związane z uniwersum H.P. Lovecrafta, przez część okultystów jednak traktowane jako prawdziwa inspiracja (np. przez praktyków magii chaosu).
Polska strona Loży Magan (oddziału Dragon Rouge) jako rekomendowane lektury wymianiała m.in. niektóre dzieła Kennetha Granta, Juliusa Evoli, Thomasa Karlssona (założyciela zakonu), Carlosa Castanedy, Petera J. Carrolla, C. G. Junga, czy też filozofię Heraklita, Platona i Fryderyka Nietzsche.
Organizacja Zakon posiada trzy części:
część zewnętrzna, część wewnętrzna (zawierająca 11 stopni wtajemniczenia), krąg wewnętrzny.
W Polsce Polskim oddziałem Dragon Rouge była Loża Magan. Jej nazwa została zapożyczona od sumeryjskiej nazwy Egiptu bądź Arabii. Jako główne aspekty praktyki polskiej loży wymieniono Necronomicon, kult Tiamat i istot o podobnych cechach opisywanych w innym kulturach, a także w fikcji (Lewiatan, Dagon, Cthulhu), kult Lilith czy Kali i Hekate jako uosobień tzw. Bogini Ciemności.