Mogą one transportować w odkrytej przelotowej ładowni 9 czołgów podstawowych T-72 lub 17 samochodów lub ich ekwiwalent (w postaci sprzętu wojskowego, zdolnego do pływania lub nie) i 135 żołnierzy desantu morskiego z pełnym wyposażeniem. Są to dość nowoczesne jednostki, o wysokim stosunku masy zabieranego ładunku do wyporności i ciekawych rozwiązaniach, jak możliwość łączenia okrętów ładowniami, jeden do drugiego, tworząc przelotowy ciąg. Uzbrojenie stanowią 4 zestawy ZU-23-2MR Wróbel II, składające się z podwójnego działka 23 mm i dwóch ręcznych pocisków rakietowych plot Strzała-2. Okręty mogą również transportować i stawiać miny, dzięki możliwości szybkiego montażu torów minowych.
W 1983 roku zakładano, że do 2000 roku powstanie aż 18 takich jednostek, zastępujących mniejsze okręty proj. 770 i pochodnych. Rozważano też zaprojektowanie okrętów wsparcia ogniowego desantu proj. 768 i okrętu dowodzenia desantem proj. 769. Na skutek zmian politycznych w Europie oraz problemów finansowych, już w 1988 roku plany zredukowano do sześciu okrętów, a w czerwcu 1989 roku do pięciu. Weszły one do służby w latach 1989-1991. Wszystkie trafiły do 2. Brygady Okrętów Desantowych w Świnoujściu, w 1991 roku przemianowanej na 2. Brygadę Okrętów Transportowo-Minowych.